kaç sene oldu bu düzlemde sekmeye başlıyalı.
gözünün ekranında sana hayat bahşedicek patlamalar umdun durdun.sigaranı hızlı hareketlerele uzun uzadıya söndürmen kıvılcımlara mecburıyetındendi.
alışkanlık oldu.
ve sıradanlaştı.
odanda ki lambalar çoğaldı gün be gün. çünkü güneş, artık yeni diktiğin pantolon ağından sızıyordu.
ve eritiyordu dibi.
senin geceye müteşekkirliğin bunla başladı.
düşüşlerin şiddetini azaltan ve çakılmanı önliyen esinti.
ve sen o kısıtlı zamanlarda bütün pantolonlarının paçalarını kestin.dibe attın.
ayakların çiplak.
göğüslerin beyaz.
koltukaltın leş.
ısıya, yapay ışıkla feyk atip sivri zekalılık taslıyorsun epeydir.
olduğun yerden başka yerlere gidip, olduğun senden başka senler arıyorsun.
çünkü, sen ölmekten çok korkuyorsun yavrum.
yaşıyacak tek bir hayatın olduğunu bilmek seni böyle yerine çivileyen.
kalabalıkta gerilen biri olarak aslında o kadar çoksun ki.
kendinle bile yapamıyorsun artık.
kafasına kırmızı tüyler takan o mor cerceveli kadın hala yaşasaydı eger,
ve efekli bir gökyüzü altında karsılassaydınız
sana şunu derdi;
evine hoşgeldin tatlım.
-hiçgüdü2308072211-
-we are accidents... waiting... waiting to happen.-
7/09/2008
Kaydol:
Kayıt Yorumları (Atom)
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder