üç gün önce beynimin içinde kayboldum. hem fiziksel hem ruhsal, sana tutunmaya çalışıyordum. iyi ki görmedin. -hiç bişey değişmezdi- Kapı çaldı. Banyoya gittim, yıkadım yüzümü,çıkmadın. Sen geldin. o kadar korktum ki, delirdiğimi düşündüm. duvarı yumruklayıp ağlamaya başladım. Hiç birşey yapmıyordun. Sanırım sende epey şaşırmıştın, sarılmamı falan beklemiş olmalısın. aradan bi kaç saat geçti, yatakta oturmuş konuşuyorduk. Sana dokunmaya hala korkuyordum. ama eğlenceliydi,huzurluydu. sonra nolduysa bir konudan tartıştık sanırım. sende hatırlamazsın. -eminim-. tuvalete gırdın, odaya geldın. yatakta bağdaş kurmuş bekliyordum. dikildin karşımda. ne söylediğini hatırlamazsın. sadece kızgındın, bağrıyordun. sakın gitme seni seviyorum diyordum -içimden-. kapıyı çarptın,.... gittin.umursamadın.yani umursamadığını düşündüm. gece aradın, dışardaydım. çok uzun surmedı, 3 sanıye sadece.. söliyceını söledın ve kapadın. bir sonrakı gece daha iiydi yani dün gece. tam 26 sanıye. bişeyler anlatmak istedim ama toparlayamadım sanırım. senın de aklın karısmış olmalı ki bugun hiç sesin cıkmadı. çok bekledım. çok özledim. dokunmaya cesaret edemeyecek kadar.
ne gün oldugunu hatırlamıorum ama geçmiş zaman önce fotoğraflarına baktım. bişeyi anlamamaya çalıştım, fotoğraflarda bile olmadıgını anlamamaya.. eğer ki o kadar gitmişsen üç gün falan olmadı. hiç bişey olmadı. çünkü hiç olmadın.
şimdi ellerimden korkuyorum. ellerimi açıp uzun uzun onlara bakmaktan. ellerim beni çok ağlatıyor. hatırlıyorum ki o yatakta konusmadıgımız ve kendımı huzurlu hıssetmedıgım zamanda hep ellerime bakıp onlarla oynamıstım.. neyin içinde olduğumu bilmiyorum. yaşadıklarım ne kadar gerçek,flu. çıkmayacağımdan korkup fotoğrafımı bile çekemiyorum. sadece bildiğim ve katlanabilceğim tek birşeyin farkındayım; bu duruma 1oo yıl daha katlanabilirim. eskiden.. gerçek oldugunu adım gıbı bıldıgım -aslı- eskıden, sen yoksan bende yoktum. şimdi köpek gibi varım, aynada görünmemem bile umrumda değil.
hiçgüdü-24o2o8
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder